| اعداد و ارقام لایحه برنامه ششم توسعه در بخش اشتغال و بیکاری حاکی از آن است که نرخ بیکاری تا سال ۱۴۰۰ باید به ۸.۶ درصد برسد ضمن اینکه متوسط رشد اشتغال در ۸ بخش اقتصادی هدفگذاری و پیشبینی شد. به گزارش مهر، طبق مصوبه کمیسیون تلفیق لایحه برنامه ششم توسعه، اهداف کمّی کلان بخشهای مختلف اقتصادی از جمله نرخ بیکاری و اشتغال در بخشهای مختلف برای سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ هدفگذاری شد. بر اساس مصوبه کمیسیون تلفیق لایحه برنامه ششم توسعه، نرخ بیکاری برای سال پایه (سال ۹۵) ۱۲.۶ درصد تعیین شده است. با توجه به اینکه برنامه ششم توسعه از سال ۹۶ آغاز میشود، نرخ بیکاری تا پایان این سال ۱۲ درصد پیش بینی شده و دولت مکلف است در سال پایانی برنامه ششم توسعه یعنی سال ۱۴۰۰ این نرخ را تک رقمی و به ۸.۶ درصد برساند. نرخ بیکاری در برنامه ششم سال پایه (۱۳۹۵) سال ۱۳۹۶ سال ۱۴۰۰ متوسط برنامه متوسط رشد سالانه اشتغال در ۸ بخش اقتصادی (درصد) کشاورزی ۳.۹ در حالی که در برنامه اول توسعه به ازای هر واحد تولید (۱۰۰۰ میلیارد ریال سرمایه گذاری به قیمتهای ثابت سال ۱۳۷۶)، ۱۰۹ هزار نفر شغل ایجاد میشد، این میزان در برنامههای مختلف توسعه با کاهش مواجه شده و در برنامه پنجم نصف شده است. نمودار اشتغال در پنج برنامه توسعهای گذشته به هر روی، بررسی آمار نشان میدهد برنامههای توسعهای ضمن اینکه «اشتغالزا» نبودند در کاهش بیکاری نیز موثر واقع نشدند؛ در همین حال معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی معتقد است: در هیچکدام از برنامههای توسعه بعد از انقلاب چیزی با عنوان سیاست اشتغال نداشتهایم و مناسب است مجلس در این زمینه کمک کند تا سیاستگذاری دقیق انجام شود تا مجریان بتوانند آن را اجرا کنند. البته نرخ بیکاری در حالی در برنامه ششم توسعه تک رقمی اعلام شده که توسط کمیسیون تلفیق در برنامه گنجانده شده چراکه دولت هیچ نرخی را برای بیکاری در برنامه هدفگذاری نکرده بود. حال باید منتظر ماند تا دید آیا رویای «اشتغالزایی در برنامههای توسعهای» محقق میشود یا ناکامی برنامههای توسعهای در حوزه اشتغال ادامه دارد. |
معمای«بیکاری»و«اشتغال»در برنامه ششم/تکرار نرخ تکرقمی بیکاری
Posted by